choose language

english

Close

cemetery: Powązki, Warszawa
photography: Jacek Michiej
Diego Maradona
Diego Armando Maradona (ur. 30 października 1960 w Lanús, zm. 25 listopada 2020 w Tigre) - argentyński piłkarz i trener piłkarski. Nazywany także El Diez (Dziesiątka) i Pelusa (Puszek). Uważany za jednego z najlepszych graczy w historii tego sportu, został wybrany najlepszym zawodnikiem XX wieku, uzyskując 53% głosów w sondzie na oficjalnej stronie FIFA. Uzyskał trzecie miejsce w głosowaniu zrealizowanym przez członków ''Komisji Futbolowej'' FIFA i ludzi prenumerujących ''FIFA Magazine''[http://www.fifa.com/events/playergala00/documents/MalePlayer.pdf Wywiad dla FIFA.]. Przez większość swojego życia Maradona zdobywał wielkie trofea zarówno z reprezentacją Argentyny, jak również z niektórymi klubami, w których grał. Z reprezentacją zdobył mistrzostwo świata w 1986, wicemistrzostwo na mundialu w 1990 i mistrzostwo na mistrzostwach świata juniorów w 1979. Najważniejsze trofea na poziomie klubowym zdobył grając w SSC Napoli, z którym zdobył Puchar UEFA oraz jedyne dwa tytuły ''mistrza Włoch'' w historii drużyny. Po zakończeniu kariery sportowej związał się z telewizją, prowadził program ''La Noche del 10'', emitowany przez Canal 13 pod koniec 2005 roku. Był także wiceprezesem ''Comisión de Fútbol'' Atlético Boca Juniors od czerwca 2005 do sierpnia 2006 roku. Od 2008 do 2010 był selekcjonerem seniorskiej reprezentacji Argentyny, z którą wywalczył awans do Mistrzostw Świata 2010 w RPA, a w turnieju finałowym awansował do ćwierćfinału.
Życiorys
Kariera piłkarska.
Kariera klubowa.
W wieku 10 lat zapisał się do młodzieżowej drużyny piłkarskiej Los Cebollitas. W profesjonalnym futbolu zadebiutował w 1976, dołączając do Argentinos Juniors. Dla Argentinos zagrał w 167 spotkaniach, strzelając 115 bramek. Lata 1981-1982 spędził w CA Boca Juniors, gdzie rozegrał 40 meczów i strzelił 28 goli. W 1979, 1980 i 1981 był królem strzelców Primera División, zdobywając kolejno 27, 25 i 40 bramek.

W 1982 wyjechał z Argentyny i przeszedł do hiszpańskiego FC Barcelona, z którym wygrał Puchar Króla, Puchar Ligi Hiszpańskiej oraz Superpuchar Hiszpanii. Po konflikcie z prezesem Josepem Lluisem Núezem i groźnej kontuzji w starciu z Andonim Goikoetxeą Maradona zdecydował się opuścić Hiszpanię.

W 1984 przeszedł do włoskiego SSC Napoli. W Neapolu przywitało go 75 tys. widzów, ten rekord został pobity dopiero w 2009 roku na prezentacji Cristiano Ronaldo w barwach Realu Madryt. Trzy lata później zdobył pierwszy tytuł - Mistrzostwo Włoch. Kolejne trofea to: puchar Włoch, superpuchar Włoch, a także drugie ''scudetto''. W 1989 SSC Napoli z Maradoną w składzie sięgnęło po Puchar UEFA, w dwumeczu finałowym pokonując VfB Stuttgart 2:0 i 3:3. Maradona został ulubieńcem kibiców i jedną z legend klubu. Podczas 7 lat spędzonych w Neapolu rozegrał 258 meczów, strzelając 115 bramek.

W 1992 podpisał kontrakt z zespołem Sevilla FC. Jedynym osiągnięciem Argentyńczyka było 7. miejsce w Primera División. Popadł w konflikt z władzami klubu, w szczególności z wiceprezesem Jose Marią del Nido, stąd też po sezonie powrócił do rodzinnej Argentyny. Trafił do Newells Old Boys, gdzie zaliczył jedynie epizod, osiągając zaledwie ostatnie, 20. miejsce w argentyńskiej Primera División.

FIFA nałożyła na Maradonę 15-miesięczną dyskwalifikację, tym razem za stosowanie niedozwolonych środków. Argentyńczyk powrócił do sportu w 1995, podpisując ostatni w karierze kontrakt - z Boca Juniors. Mimo kolejnych problemów ze zdrowiem i narkotykami, Maradona zdążył zostać wicemistrzem Argentyny w 1998.

Ostatnim meczem Diego Maradony w karierze było spotkanie z 25 października 1997 roku, River Plate-Boca Juniors 1:2, na Estadio Monumental. Piłkarz rozegrał 45 minut, po czym zszedł z boiska. 30 października 1997 oficjalnie zakończył karierę piłkarską.

Reprezentacja Argentyny.
W reprezentacji Argentyny zadebiutował 27 lutego 1977 na La Bombonerze, w wygranym spotkaniu przeciwko Węgrom 5:1.

W 1979 Maradona sięgnął po Mistrzostwo Świata Juniorów w Japonii, po pokonaniu w finale reprezentacji ZSRR 3:1. Został wicekrólem strzelców turnieju, zdobywając 6 goli.

W 1982 znalazł się w kadrze na mistrzostwa świata. Jego drużyna przeszła pierwszą rundę turnieju, przegrywając z Belgią oraz pokonując Węgry i Salwador. Argentyna odpadła w drugiej rundzie turnieju, a Maradona w ostatnim meczu otrzymał czerwoną kartkę.

Maradona poprowadził drużynę narodową do zwycięstwa w mistrzostwach świata w 1986 roku w Meksyku. W meczu finałowym Argentyna pokonała reprezentację RFN 3:2. W ćwierćfinałowym meczu z Anglią Maradona zdobył dwie bramki. Jedną z nich strzelił ręką, natomiast drugą po rajdzie przez niemal całe boisko i minięciu sześciu angielskich zawodników. Tłumacząc się z pierwszej bramki, stwierdził, że pomogła mu ręka Boga. Dopiero po 19 latach w jednym z udzielanych wywiadów przyznał, że gola zdobył niezgodnie z przepisami, a 22 lata później przeprosił za ten incydent.

Podczas mistrzostw świata w 1990 we Włoszech Maradona był kapitanem swojej reprezentacji. Z jego pomocą Argentyna dotarła do finału, pokonując po drodze m.in. Brazylię, Jugosławię i Włochy. Finałowy mecz z RFN zakończył się porażką 0:1, po golu zdobytym z rzutu karnego w ostatnich minutach spotkania przez Andreasa Brehmego.

W marcu 1991 roku podczas testu antydopingowego wykryto w organizmie zawodnika niedozwolone środki.

Mistrzostwa świata w Stanach Zjednoczonych (1994), mimo świetnych meczów m.in. z Grecją gdzie strzelił bramkę, były końcem reprezentacyjnej kariery Maradony. Został z nich wykluczony po ponownie pozytywnym teście antydopingowym.

Ostatnim meczem piłkarza w reprezentacji było spotkanie z 25 czerwca 1994 roku Argentyna-Nigeria 2:1 na Foxboro Stadium w ramach mistrzostw świata. Reprezentacja już bez Maradony przegrała ostatni mecz grupowy z Bułgarią 0:2, a w 1/8 finału Argentyńczycy przegrali z Rumunią 2:3 i na tym zakończyli udział w mundialu.

Kariera trenerska.
Rozpoczął pracę trenerską w argentyńskim I ligowym zespole Deportivo Corrientes w 1994. Nie odniósł sukcesów, zajmując dopiero trzynaste miejsce w Primera División. Po roku przeniósł się do Racing Club, gdzie również nie wiodło mu się najlepiej, a w lidze uplasował się na 12. pozycji.

29 października 2008 został selekcjonerem reprezentacji Argentyny. Na ławce trenerskiej zadebiutował 19 listopada 2008 w meczu towarzyskim ze Szkocją (1:0). Maradona wywalczył z Argentyną awans na Mistrzostwa Świata 2010. Tam prowadzona przez niego reprezentacja dotarła do ćwierćfinału, gdzie przegrała 0:4 z Niemcami i odpadła z turnieju. 27 lipca 2010 dostał propozycję, aby prowadził dalej reprezentację Argentyny, lecz jego współpracownicy muszą odejść. Maradona zrezygnował z funkcji selekcjonera kadry, ponieważ chciał by jego sztab został. Sergio Batista został tymczasowym trenerem reprezentacji.

Przed mistrzostwami deklarował, że jeśli Argentyna zdobędzie mistrzostwo świata, przejdzie się w publicznym miejscu nago.

16 maja 2011 został trenerem Al-Wasl Dubaj, klubu ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich i pracował tam do 10 lipca 2012. We wrześniu 2018 został trenerem klubu Dorados de Sinaloa z drugiej ligi meksykańskiej. Ostatnim klubem, który prowadził w latach 2019-2020 był argentyński Gimnasia y Esgrima La Plata.

Po zakończeniu kariery.
W 2000 roku wydał autobiografię zatytułowaną El Diego, napisaną we współpracy z Danielem Arcuccim i Ernesto Cherquisem Bialo. Opisuje w niej swoje dzieciństwo, karierę piłkarską, a także zawarł w niej listę stu, jego zdaniem, najlepszych piłkarzy świata. Książka ukazała się w Polsce pięć lat później, nakładem wydawnictwa Zysk i S-ka; przełożył ją Wojciech Charchalis.

W 2004 roku, z okazji stulecia FIFA, Maradona wraz z brazylijskim piłkarzem Pelém, został wybrany najwybitniejszym piłkarzem wszech czasów. W tym samym roku, doznał zawału serca. Większość czasu spędził w klinice medycznej na Kubie.

W 2005 roku wziął udział w drugiej edycji włoskiego ''Tańca z gwiazdami''. Zrezygnował z zabawy po trzecim odcinku, zajmując 9. miejsce.

W 2012 prowadził akcję promocyjną szachów w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Na początku listopada 2020 roku trafił do szpitala w związku ze zdiagnozowaniem u niego krwiaka podtwardówkowego. 4 listopada przeszedł operację, po której nie nastąpiły żadne komplikacje ani skutki uboczne. W połowie listopada Maradona wypisał się ze szpitala na własne życzenie i wrócił do rodzinnego domu. Zmarł 25 listopada 2020 roku w godzinach porannych na skutek ataku serca. Po jego śmierci prezydent Argentyny ogłosił trzydniową żałobę narodową.
Życie prywatne
Jego bracia Hugo i Raúl również byli piłkarzami. Jego synem jest włoski piłkarz i zawodnik piłki plażowej Diego Sinagra. Maradona został teściem piłkarza Sergio Agüero.

Był silnym zwolennikiem polityki lewicowej. Wielokrotnie udzielał poparcia południowoamerykańskim politykom, m.in. Fidelowi Castro czy też Hugo Chávezowi. W jednym z wywiadów przyznał, że nienawidzi wszystkiego, co amerykańskie. Wyrażał podziw wobec rewolucjonisty Che, na ramieniu posiadał tatuaż z jego wizerunkiem.

Upamiętnienie
* W 1998 powstał Kościół Maradony, parodia religii.
* Rumuński piłkarz Gheorghe Hagi został nazwany ''Maradoną Karpat'', zaś Nigeryjczyk Jay-Jay Okocha ''afrykańskim Maradoną''.
Statystyki
Kariera klubowa.
{| class="wikitable" style="text-align: center;"
|-
!rowspan="2"| Klub
!rowspan="2"| Liga
!rowspan="2"| Sezon
!colspan="2"| Ligi krajowe
!colspan="2"| Puchary krajowe
!colspan="2"| Puchary kontynentalne
!colspan="3"| Łącznie
|-
!Występy !! Bramki !! Występy !! Bramki !! Występy !! Bramki !! Występy !! Bramki
|-
|rowspan="6" valign="center"| {{Flaga|ARG}} Argentinos Juniors
|rowspan="6" valign="center"| Primera División
|1976
|11 || 2 || - || - || 0 || 0 || 11 || 2
|-
|1977
|49 || 19 || - || - || 0 || 0 || 49 || 19
|-
|1978
|35 || 25 || - || - || 0 || 0 || 35 || 25
|-
|1979
|27 || 26 || - || - || 0 || 0 || 27 || 26
|-
|1980
|45 || 43 || - || - || 0 || 0 || 45 || 43
|-
!Łącznie
!167 || 115 || - || - || 0 || 0 || 167 || 115
|-
|rowspan="2" valign="center"| {{Flaga|ARG}} Boca Juniors
|rowspan="2" valign="center"| Primera División
|1981
|40 || 28 || - || - || 0 || 0 || 40 || 28
|-
!Łącznie
!40 || 28 || - || - || 0 || 0 || 40 || 28
|-
|rowspan="3" valign="center"| {{Flaga|ESP}} FC Barcelona
|rowspan="3" valign="center"| La Liga
|1982/1983
|20 || 11 || 5 || 3 || 4 || 5 || 29 || 19
|-
|1983/1984
|16 || 11 || 4 || 1 || 3 || 3 || 23 || 15
|-
!Łącznie
!36 || 22 || 9 || 4 || 7 || 8 || 52 || 34
|-
|rowspan="8" valign="center"| {{Flaga|ITA}} SSC Napoli
|rowspan="8" valign="center"| Serie A
|1984/1985
|30 || 14 || 6 || 3 || 0 || 0 || 36 || 17
|-
|1985/1986
|29 || 11 || 2 || 2 || 0 || 0 || 31 || 13
|-
|1986/1987
|29 || 10 || 10 || 7 || 2 || 0 || 41 || 17
|-
|1987/1988
|28 || 15 || 9 || 6 || 2 || 0 || 39 || 21
|-
|1988/1989
|26 || 9 || 12 || 7 || 12 || 3 || 50 || 19
|-
|1989/1990
|28 || 16 || 3 || 2 || 5 || 0 || 36 || 18
|-
|1990/1991
|18 || 6 || 3 || 2 || 4 || 2 || 25 || 10
|-
!Łącznie
!188 || 81 || 45 || 29 || 25 || 5 || 258 || 115
|-
|rowspan="2" valign="center"| {{Flaga|ESP}} Sevilla FC
|rowspan="2" valign="center"| La Liga
|1992/1993
|26 || 5 || 3 || 3 || 0 || 0 || 29 || 8
|-
!Łącznie
!26 || 5 || 3 || 3 || 0 || 0 || 29 || 8
|-
|rowspan="2" valign="center"| {{Flaga|ARG}} Newells Old Boys
|rowspan="2" valign="center"| Primera División
|1993/1994
|7 || 0 || - || - || 0 || 0 || 7 || 0
|-
!Łącznie
!7 || 0 || - || - || 0 || 0 || 7 || 0
|-
|rowspan="4" valign="center"| {{Flaga|ARG}} Boca Juniors
|rowspan="4" valign="center"| Primera División
|1995/1996
|11 || 3 || - || - || 0 || 0 || 11 || 3
|-
|1996/1997
|13 || 2 || - || - || 0 || 0 || 13 || 2
|-
|1997/1998
|6 || 2 || - || - || 0 || 0 || 6 || 2
|-
!Łącznie
!30 || 7 || - || - || 0 || 0 || 30 || 7
|-
!colspan="3"| {{Flaga|ARG}} Argentyna
!244 || 150 || - || - || 0 || 0 || 244 || 150
|-
!colspan="3"| {{Flaga|ESP}} Hiszpania
!62 || 27 || 12 || 7 || 7 || 8 || 81 || 42
|-
!colspan="3"| {{Flaga|ITA}} Włochy
!188 || 81 || 45 || 29 || 25 || 5 || 258 || 115
|-
!colspan="3"| Łącznie w karierze
!494 || 258 || 57 || 36 || 32 || 13 || 583 || 307
|}
Osiągnięcia
Zawodnik.
; Boca Juniors
* Mistrzostwo Argentyny: Metropolitano 1981

; FC Barcelona
* Puchar Króla: 1982/83
* Puchar Ligi Hiszpańskiej: 1983

; SSC Napoli
* Mistrzostwo Włoch: 1986/87, 1989/90
* Puchar Włoch: 1986/87
* Superpuchar Włoch: 1990
* Puchar UEFA: 1988/89

; Reprezentacja Argentyny
* Mistrzostwo świata juniorów: 1979
* Mistrzostwo świata: 1986
* Wicemistrzostwo świata: 1990

Indywidualnie.
* Król strzelców Primera División: 1979, 1980, 1981
* Najlepszy piłkarz świata (World Soccer Magazine): 1986
* Król strzelców Serie A: 1988
* Złota Piłka (za zasługi w futbolu): 1995

Trener.
; Reprezentacja Argentyny
* Awans do Mistrzostw Świata 2010 w RPA i ćwierćfinał tej imprezy.
Book of entries
No entries in the Register of Entries.
Lighted candles
The list is empty
gallery
Wikipedia, Diego Maradona, Gianni Di Marzio, Items with OTRS permission confirmed, P6305 SDC, PD-author
Wikipedia, Diego Maradona, Gianni Di Marzio, Items with OTRS permission confirmed, P6305 SDC, PD-aut
Wikipedia, Diego Maradona, PD signature:SVG, Self-published work, Signatures of people from Argentina, Valid SVG created with Inkscape:Logos
Wikipedia, Diego Maradona, PD signature:SVG, Self-published work, Signatures of people from Argentin
Wikipedia, Diego Maradona, Flickr images uploaded by Flickr upload bot
Wikipedia, Diego Maradona, Flickr images uploaded by Flickr upload bot
Wikipedia, Diego Maradona, Napoli, Pages with maps, Self-published work, Sgraffito
Wikipedia, Diego Maradona, Napoli, Pages with maps, Self-published work, Sgraffito
Wikipedia, Diego Maradona, Self-published work
Wikipedia, Diego Maradona, Self-published work
Wikipedia, Diego Maradona, Media supported by Wikimedia Armenia, Self-published work, Spoken Wikipedia - Armenian
Wikipedia, Diego Maradona, Media supported by Wikimedia Armenia, Self-published work, Spoken Wikiped
Wikipedia, Cristina Fernández de Kirchner in March 2012, Dalma Maradona, Diego Maradona, Galería de Ídolos Populares, Casa Rosada, Items with OTRS permission confirmed, Media from the Presidency of Argentina, P6305 SDC
Wikipedia, Cristina Fernández de Kirchner in March 2012, Dalma Maradona, Diego Maradona, Galería de
Wikipedia, Association football collectible cards, Diego Maradona, PD-AR-Photo, Template Unknown (author), Works copyrighted in the U.S.
Wikipedia, Association football collectible cards, Diego Maradona, PD-AR-Photo, Template Unknown (au
Wikipedia, August 2004 in Buenos Aires, Despacho Presidencial, Casa Rosada, Diego Maradona, Items with OTRS permission confirmed, Media from the Presidency of Argentina, Néstor Kirchner in 2004, P6305 SDC, People of Argentina in 2004
Wikipedia, August 2004 in Buenos Aires, Despacho Presidencial, Casa Rosada, Diego Maradona, Items wi
The service operator is
Erkwadrat sp. z o.o.
ul. Letnia 16
05-510 Chyliczki
123-139-4399
+48 (22) 350 75 61
kontakt@pamietam.pl
facebook/pamietam
Transaction settlements
by payment card and e-transfer
are carried out through
dotpay.pl